Jæja þá eru við komin heim...loksins. Flugið heim gekk mjög vel,
Aron litli svaf eins og engill - núna sefur hann hérna við hliðina
á mér í vöggunni sinni..... yndislegt að vera loksins kominn með
hann heim.
Síðustu tvær vikur hafa verið ansi erfiðar ef ég á að vera
allveg hreinskilin við ykkur. Þetta er bara eins og að hafa verið
settur inn í ævintýri sem að maður veit aldrein hvar eða hvernig
það endar.....en eins og öll góð ævintýra enda þau eins og þetta
mun gera......OG ÞAU "HANN" LIFÐU HEILBRIGÐ OG HAMINGJUSÖM
TIL ÆVILOKA....
Þetta blogg hefur hjálpað okkur mikið og þá sérstaklega allur
stuðningurinn sem að við höfum fengið frá ykkur kæru vinir og
fjölskylda. Stuðningurinn var ómetanlegur og við erum hrærð yfir
allri þeirri væntumþykju sem að við höfum fundið í okkar garð.
Okkur langar með þessum fátæklegu orðum að þakka enn og aftur fyrir
okkur fjölskylduna....og ef að það er einhverntímas sem að við
getum gert eitthvað fyrir öll ykkur hin, þá vonumst við til þess,
og krefjumst þess að þið látið okkur vita.
Ekki get ég hætt að blogga án þess að minnast á okkar frábæra
starfsfólk á Landsspítalanum sem reyndust okkur ómetanleg stoð og
stytta í þessu öllu....ótrúlegt starfsfólk þar á ferð.
Allt þetta blogg og öll ykkar skilaboð til Arons ætlum við Anna
að prenta út, setja saman í bók sem að Aron mun eiga þannig að hann
geti, þegar hann eldist og í ellinni
lesið um alla þá ást og
væntumþykju sem hann fékk frá ykkur öllum, í hans fyrsta og
væntanlega stærsta ævintýri lífs síns.
Ég ætla láta þessu bloggi mínu hérna lokið, en þið sem að viljið
síðan fylgjast með framvinud mála hjá Aroni, Emmu og Agnari Smára
getið fylgst með á barnalandssíðunni.
Takk kærlega fyrir okkur...þið eruð sannir vinir
Nonni - Anna - Agnar Smári - Emma og síðast en ekki síst litla
hetja okkar allra, "hjarta"knúsarinn Aron
Steinsen Jónsson.